
| — | Murathan Mungan |
Yalan söylemeye gerek duyacak kadar ciddiye almıyorum hayatı.
Bir de insanları çok seviyorum ama onlara bir damla değer vermiyorum. Bunu da kimden öğrendiysem onun amına koyayım.
Pijamalar değerlidir, en az yataklarımız kadar. İçine girdiğimizde, onlar mı bizim şeklimize bürünür biz mi onların şekline bürünürüz emin değilim, kokun siner. İçinde hayal kurarsın. Sınırları olmayan ülkelerde, sınırlamaları olmayan kurgularla ve insanlarla sığınırsın başka bir dünyaya. Belki de en özgür olduğun zamanlardır uykuya dalacağın vakit, ve en aciz, en çaresiz zamandır teslimiyet saati, sabah uyandığın vakit. O an karşında gördüğün insan önemlidir. Genelde seversin onu. Ama en çok pijamasını giydiğin insanı seversin. Pijamasını giydiğin insanı çok seversin. Yatağında yattığın insanı sevmeyebilir, en ufak bir his kırıntısı barındırmayabilirsin ona karşı içinde ama pijamasını giydiğin insanı seversin.
Ben olsam pijamasını giydiğim insanı öldürmezdim.





